Sastra

Kicau Sang Mamiang

Oleh Patricia Anita Rosiana (SITH-S’18)
Ilustrasi oleh Bunga Sausan (FSRD’18)

Sang mamiang berseru,
“Ini diriku, ini milikku”
Sang empunya menghardik,
“Apa punyamu?! Apa bisamu?!”
Sang mamiang menimpal,
“Kamu milikku, semua punyaku”

Sang empunya kian geram
Sang mamiang kerap merenggut milik tuannya

Sang mamiang tetap merampas
Hingga sang empunya merana
Hanya nama sang empunya yang tersisa
Sirna seluruh harta sang empunya

Sang mamiang pun bersilat lidah
Berdalih, milik sang empunya ialah miliknya
Melenyapkan nama sang empunya
Membubuhi namanya di setiap milik sang empunya

Seluruh orang mengangung-angungkan sang mamiang
Mengangkatnya melebihi tinggi awan di angkasa
Membuainya dalam awang-awang
Menaruh percaya dalam setiap kata yang diluncurkannya

Sang mamiang berpuas hati
Angan yang didamba tercapai
Ia mendaki di atas nama sang empunya
Hingga mencapai puncak ketenaran

Sang empunya ia lupakan
Jati dirinya ia tanggalkan
Ia meleburkan dirinya dalam buaian dusta

Akhirnya satu hal ia percayai
Ialah sang empunya.

Komentar